Kedilerden korkan, çekinen annesine inat, kedi seviyor bizim minik adam.
Sevmek aslında az bile kalıyor,
dile gelse "anne, eve götürelim nooooluuuur" diye başlar söylenmeye.
Malesef şu an böyle bişey düşünemiyorum bile...
Hem uzun zamandır görüşme fırsatı aradığımızdan,
hem de madem kedileri eve getiremiyoruz, biz kedilere gidelim dediğimizden,
Bir evi ev yapan dört duvar değildir, içindeki insanlardır derler ya,
bu ev sıcacıktı, aşk doluydu, huzur ve mutluluk vardı.
Bir de evin çocukları biber ve şanslı...
Biber, bizi şaşırtarak minik adamın kendisini sevmesine izin verdi, yaklaşık 15 saniye kadar...
Ama şanslı daha çok şaşırtarak uzakta kalmayı tercih etti.
Hatta bir süre evin içinde köşe kapmaca bile oynadılar...

Sevgili canlar, bu güzel bayram günü için teşekkür ederiz...